Vay Anasını

Robert, caddeden yukarı çıkarken karşıdaki kaldırımda yukarıdan gelen Rosi'yi tanıdı. Edward'a "O mu?" diye sordu. Edward "Evet o galiba.." diye mırıldandı. Robert belli etmediği heyecanla kalın sesini daha da kalınlaştırarak Rosi'ye seslendi. Elini kaldırarak. "Rosi... Buraya gel" dedi. Rosi şaşırmış gibi aniden kafasını çevirdi. Robert'i görünce yolun karşısına geçerek Robert'la ufaklığın yanına durdu. Rosi henüz bir kelime bile söylememişti. Robert "Seninle biraz konuşalım" dedi. Bu onların birbirlerine bu kadar yakın olduğu ilk andı. Rosi zaten bekliyormuş gibi hiçbir şey söylemeden başıyla onaylayarak kabul etti. Robert ufaklığa dönerek "Yanlız konuşmalıyız, zamanın varsa bekle" dedi. Edward "Siz konuşun sonra görüşürüz" diyerek yanlarından ayrıldı.