Hayat

Insanlar bazen o kadar çaresiz kalır ki kimseye ne tututnabilir ne de siginabilir. Ağlamak ister engel çıkar bağırıp çağırmak ister karşısındaki hayatında kimseyi onun yerine koyamayacak kadar değerlidir ve bagiramaz. Ama içi içini yer parçalanır içi yapayalnız dört duvar arasına gizlenir. Hani derler ya bu hayatta ne kadar mutluysan bir o kadar da mutsuzsun. Doğru bir söz ama hayat bazen öyle bir yerden darbeyi vurur ki mutluluklarin yasadiklarin yanında hiç kalır.