PERVANE

kuyularda yusuf oldum
gelmedin
hamdim pistim
Mevlana dergahinda
yandım da söndürmedin nuhun gemisinde boğuldum
yetisemedin
Şems misali parcalayip gövdemi
kuyulara attılar da göremedin
Firavun un sarayına köle edildim
bagislanmadim
zuleyhanin göğsünde esir
kaldı umutlarım
gündüzüm dert
gecem derman oldu da
kendime
bir sen bir şey olamadin
hasretimin göğüne
pervane gibi döndüm durdum
leyla ile mecnun çemberinde
ne kerem olabildik ne de aslı
şirin in feryadinda Ferhat
ferhatin figaninda şirin misali
düştük asirlarin güncesine
karalandi en umutlu duslerimiz
satır aralarında
öznesi olmayan cümlelerde harcandik
devrik yağmurlar doldurdu
ayak izlerimizi
silindik tarihin göğsünden
ne devlet olabildik
ne cihan
kaybettik tüm savaşları
yağmalandi içimizdeki
tüm güzellikler
pervane gibi döndüm durdum
içimdeki saltanatinda
ben kul oldum sana
sen hiçbir şey olamadin bana
Nermin Yıldırım