NESS
  • WpView
    Reads 970
  • WpVote
    Votes 68
  • WpPart
    Parts 27
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jul 23, 2020
'' Mecnunuydum belki göremediğim ya da görmedikleri için yok saydıkları çöllerin. İnandırılmıştım yok olduklarına. Olmadığını sandığım çöllerde yürüdüm sadece. Bilmedim. Ben bilmezdim. '' Bekli bir merdivendi benimki ağır ağır, yavaş yavaş çıktığım. Bilemedim. Anlam veremedim. Kafam hep arkamda önüme bakamadım. Bazen de kafam hep önde arkama bakmadım. Ben yanıldım. Ama buldum yolumu. Nasıl mı? Bunu öğrenmenin zamanı gelmemiş miydi? Hem zaman neydi ki? Gidiyor muydu? Geliyor muydu? AYNI UÇSUZ BUCAKSIZ ÇÖLLERDE YÜRÜYEN BEN GİBİ... Sürç-ü lisan ettiysek affola! 👈 👓 Tüm hakları saklıdır. Tüm hakları şahsıma aittir. İsmim olmadan alıntı yapılması dahilinde yasal işleme başvurulur.
All Rights Reserved
#30
el
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • Yalanlarin Ötesinde
  • 5. seviye
  • Ölüm Oyunu
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • Zorbanın Bedeninde
  • ÂFİTAP
  • Cansız Manken (+18)

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

More details
WpActionLinkContent Guidelines