SARMAŞIK GÖLGE

"Be-ben seni sevmiyorum ki." Dedim titrek bir sesle. "Aksine senden nefret ediyorum." Dudağının sol kısmı alaycı bir şekilde yukarı kıvrıldı, üzerime gelirken. Daha sonra koltuk altlarımdan tutup kaldırdı yorgun bedenimi. Bir şaheserdi karşımda ki, ancak benim gözümde bir canavardan farkı yoktu. Yaptıkları tekrar tekrar zihnimde oynarken, o bir ateş ben ise bir yakılacak çalı çırpıymışım gibi bir hışımla çıktım, hem beni tutan kollarından, hem de baş döndürücü kokusunun etkisinden. Bu onu daha da keyiflendirmiş olacak ki, dudakları tehlikeli bir gülümsemeye yer edindi ve beni kendi ile duvar arasında bıraktı.

"En güzeli de o ya zaten." Şaşkın bir ördek gibi ona bakarken, gözlerine ulaşmayan sinsi gülümsemesi büyüdü ve kalbim, korku filmi jeneriği ile insanın tüylerini ürperten o heyecan ritmi gibi atmaya başladı. "Kardeşim karşılıksız ağabeyini severken, biz karşılıklı birbirimizden nefret ediyoruz..."

Karanlıksenfonisi_31