- Reads 73,291
- Votes 3,248
- Parts 37
Complete Sat, Mar 25, 2017
Okulumuzun şak şakçı takımı, ellerinde koca pankartlarla bağırıyor, haykırıyor, alkışlıyorlardı. Gururum ciğerlerimi kabarttı, soluğumu kesti.
Yahu ne de garipti! İlk heyecan geçtikten, o tatlı his tüm vücuduma yayıldıktan sonra fark ettiğim şey, zihnimde güldürmüştü beni.
Burası benim evimdi. Bu ışıklar evimin aydınlığı, bu ezgi evimin huzuru, bu mikrofondu evimin direği! Bu haykırışlar mazlum kuş cıvıltılarıydı, bir dere kenarında... Neşeli kahkahalardı, Ulaş'ın gitarından dökülen her bir nota. Ocaktaki yemeğin evcimen kokusuydu, Emre'nin klavye tuşlarından yayılan ritim... Ve babacan bir kapı çalışıydı, Teoman'ın davulu. Bense evimin hanımı, ailemin koruyucuydum tam da orada. Çocuklarım vardı, tiyatro koltuklarınca. Günüm yeşil, günüm mavi, günüm kırmızı, günüm sarıydı... Rengarenkti tüm bir yılım ve yıllarım ve geçtiğim tüm yollar. Biz Ağustos Böcekleri her baharın gelişiyle huzur getirecektik yuvamıza...
Biz bize küçük bir kaplumbağa kadar kusursuzduk. Yolumuz uzundu, zamanımız dardı ve yavaştık belki...
Ama yuvamız sırtımızda, ailemiz yanı başımızdaydı ve birlikte yaşlanacak yüz yıllarımız vardı, daha!
--
Sosyal, güncel konularla ilgili yorum ve görüşler içermektedir. Sonra vay efendim ben duymadım, vay efendim ben görmedim kabul etmiyorum. Rahatsız olacaklara duyurulur.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
YILDIZLARA DOKUNMAK (2)
Herkesin sadece bakarak taklit edilmesi mümkün olmayan ve ne yaparsan yap, dışarıdan bakıldığında anlaşılmayan bir hayat hikayesi vardı. Ne kadar süre olduğunu bilemediğim bir süredir yalnızdım. Aslında herkes vardı, aile, arkadaşlar, sevgililer, hayranlar, hatta evcil hayvanlar... ama bu benim yalnız olduğum gerçeğini değiştirmiyordu. Bu düzene de alışmıştım. Yalnızlığımı biliyor, umursamıyordum. Çok zor olmuştu lakin kabullenmiştim. Sonra bir gece onu gördüm. Elif'i. Kabullendiğim yalnızlığımın içinde, onun da en nihayetinde diğer herkes gibi olacağına emindim, hele de kuzenimin sekiz yıllık kız arkadaşıyken aksi olması mümkün değildi. Yoksa mümkün müydü? Her zaman komşunun örnek gösterilen mükemmel oğlu olmayı başarmış olan ben, başkalarının hayat hikayelerinde iyi bir kahramanken, kendi hikayemin kötü kahramanı mıydım?Complete
Yarısını kurtaran adam veya Aktör(TAMAMLANDI)
Yarısını kurtaran adam. Okuduğunuzda pişman olmayacağınız Wattpad'de rastlamadığınız farklı bir hikaye.Kitap çocukken kardeşinin ölümüyle psikolojik sarsıntı ve travma geçiren bir aktörün hayatını elealıyor. Zamanla bu sarsıntıyı atlattığını sanan ve ünlü bir aktör olan Ali Suray'ın profesyonel hayatta ulaştığı başarıya rağmen özel hayatında mutlu olmamasının nedenleri ve bu psikolojiden kurtulmak için gösterdiği çabalardan bahsediyor. Okurken kahramanımızın yaptığı iş seyahetleri aracılığıyla İsviçre'de yaşayan Türkiye Türklerinin ve de Azerbaycan Türklerinin bu günü ve de geçmişiyle de tanışacaksınız. Bütün bunların okuyucuyu yormadan ve de bıktırmadan akıcı bir dille anlatıldığını düşünüyorum. Ha unutmadan, bütün bu olaylar naif bir aşkın gölgesinde geçiyor ve tabii ki aktörü o kuyudan çıkaranın aşkı olduğunu da tahmin etmişsinizdir. Bütün bunlar ilginizi çekiyorsa hikayeyi okumanızı öneririm. Hikaye içinde hikayelerle tanışmaya ne dersiniz? Belki hikayenin içinde rastladığınız tiyatro eseri sizi daha çok etkileyecektir, kimbilir?Complete
Ve Kelebek Ölür -TAMAMLANDI-
15 yaşında annesinin intiharına tanık olduktan sonra Lavinia'nın dünyası sessiz bir deliliğe sürüklendi. Yıllar geçse de o günün yankısı zihninde hiç susmadı. Her aynada annesinin gölgesini, her sessizlikte kendi çığlığını gördü. Yaşamak, onun için yalnızca nefes almakla sınırlıydı... Ta ki ölmek isterken biriyle karşılaşana kadar. Bir çatının kenarında, geceyle ölüm arasındaki o ince çizgide tanıştı Auria'yla. Yaralarını saracak, ona sevgiyi tattıracak kişiydi. Biri yaşamı sevmiyordu, diğeri onu yaşamaya alıştırmaya çalışıyordu. O an birbirlerinin kaderine dokundular. Ne biri gidebildi, ne diğeri kalabildi. İkisi de bir yapbozun eksik parçaları gibi birbirlerine kenetlenip kaldılar. Auria'nın gelişiyle Lavinia'nın karanlığı şekil değiştirdi. Ölüm artık bir son değil, bir başlangıcın adıydı. Kalbinin ortasında bir sevdanın filizleri yeşerdi. Lavinia ilk kez yaşamayı, kendine yeni bir başlangıç açmayı seçti. Ama her başlangıcın bir bedeli vardır. Ve onların bedeli, hayatın bile taşıyamayacağı kadar ağırdı. 〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰 "Gözlerinin derin maviliğinde kaybolurken, çillerinin eşsiz güzelliği ve gülüşünün en karanlık noktalarda bile çiçekler açtırabilecek büyüsü karşısında sana nasıl direnebilirim ki kelebek?" Lavinia'nın hayatında artık sadece acılar ve kayıplar değil, aşkta olmaya başlamıştı. Ama bu aşk onun başına neler getirecekti? Her güzel şeyin bir bedeli olurdu. Bu hayatta onun bedeli ne olacaktı? BU KURGUDA +18, ARGO KELİMELER BULUNACAKTIR. VE RAHATSIZ OLACAKLAR İÇİN +18 SAHNESİNE BAŞLAMADAN ÖNCE UYARI VERECEĞİM.
"Kül Kokusu"
Parmaklarımı birbirine geçirip bakıyorum yürüdüğün yollara. Sesim çıkmıyor,fısıldıyorum sen yine de duymaya çalış: "Vedaları sevmediğimi biliyorsun,hoşçakal diyemem sana. Hem,gidene hoşçakal denir mi hiç?" -hüzünsarmaşığı -yanıkkokulukadınComplete
Rastlantı
Öğretmen olan bir kızın babasının yaptığı pis işler sonucu evlerine operasyon düzenlenmesiyle yaralanıp onu kurtarmaya calısan adamla arasında geçen bir aşk hikâyesi
BUĞULU GÜNEŞ
"Yıldızları hatırlıyor musun?" Kafamı salladım. Her bir ayrıntısını, belki onların altında geçirdiğimiz sayısız geceleri ve her seferinde ilk kez görüyormuş gibi büyülenişimi, hepsini bugün yaşamışım gibi hatırlıyordum. "Ben orada olacağım." dediğinde yüzüme dokunan ellerini daha iyi hissedebilmek için gözlerimi kapattım. "Ne yapacağını biliyorsun." "Gözlerini aç." ⋆ Tüm her şeyimi müziklere borçluyum. Onlar olmasaydı değil bir paragraf bir cümle bile yazamazdım.Complete
Umut'lu Vaka ( Düzenleniyor.)
🌙" Asla karanlık tarafın peşini bırakmaz. Derinde var olan acıların; Onlar asla bırakmaz." ⛓Hayatını koca bir karanlıktan ve umutsuzluktan başka bir şey görmeyen kiraz. Yatış yaptığı hastaneyi kendisine bur sığınak olarak görüyordu. Dışarıdaki kötülükten uzak belki de kendi benliğinden bile uzak. Ama artık hastaneden ayrılması ve hayatını devam etmesi gerekiyordu. Ama panik atakları olduğu için o kalabalıkta kendini kaybetmekten korkuyordu. Bu süreçte ona yardımcı olan arkadaşı Sıla sayesinden hastaneden çıkar. Ama hala içinde gizlediği kalp kırıkları ruhuna batıyordu. Dört Ayın sonunda artık dışarıya adım atmıştı. Ama kendini yalnız ve eksik hissediyordu. Eski arkadaşı olan sofiya'yla karşılaşıyor onun bu dipsiz karanlık kuyudan çıkartmak için yardım etmeye başladı. Sofiya'nın ısrarı üzerine bir bara gidiyorlar. Barda fazla tanıdık bakan bir adamı görürü. Kendisini bilen, tanıyan ve anlayan biri gibi hissettiren biri. Geçmişin karanlığında hala yolunu ararken kiraz, Ortaya çıkan gerçekler ona iyi gelecek mi? ACEMİ BİR KURGUDUR!Complete
Zaman Okyanusu
- WattpadRomanceTr " Romantizm ve komedinin ortak durağı " adlı okuma listesinde. - Liana küçükken ailesinin kendisini terk ettiği adaya gitmek için bir denizci mürettebatına katılır fakat işler umduğu gibi gitmez ve bulunduğu geminin batmasıyla birlikte kendini vahşi yerlilerin olduğu bir adada bulur. Karaya doğru yaklaşan korsan gemisine gizlice sızarak uzaklaşmaya çalışsa da korsanlar tarafından fark edilir ve uğursuzluk getireceği düşüncesiyle kızı gemiden atmaya yeltenirler ama geminin kaptanı Alex Lianayı kurtarıp kaptan odasına götürür. Buzlu hava ve fırtınanın artmasıyla birlikte aralarındaki aşk ateşi alevlenmeye başlar. Liana kendi zamanına gitmeye çalışırken kalbinin derinliklerinde eksik olan bir parçayı Alexte görür...Complete
KÖR MENZİL
Merhaba sevgili okurlarım, uzun zaman sonra demeyeceğim birkaç ay evvel kitap bitirmiş olarak yeni bir kurguya sizinle merhaba demenin heyecanını yaşıyorum. Keyifle okuyun, yorum yapmayanın dişi kırılsın :D *** ARKA KAPAK Hiç tanımadığın birini, sadece bir fotoğrafa bakarak sevebilir misin? Peki ya o fotoğraf, yıllar önce saklanmış bir çığlığın taşıyıcısıysa? Yüzbaşı Cihangir, görev gereği adım attığı bir sınırda, yere düşürülmüş bir cüzdana ulaşır. Cüzdanın içindeki kadın fotoğrafı, göğsüne değil, kalbine takılır ve o andan itibaren hiçbir şey eskisi gibi kalmaz çünkü hayallerine yeşil gözlü bir kadın ev sahibi olur. Bir bakışta bile geçmeyen bir sessizlik, çocuklukta bastırılmış bir feryat ve yıllardır kimsenin duymadığı bir iç ses dalga dalga yayılır. Cihangir'in hayatı düzenliydi: emirler, disiplin, mesafe ama bu kez emir yoktu. Sadece kalbinde sessizce büyüyen bir tanıma hissi vardı. "Ben bu kadını biliyorum." O bilmeden gözlerinden kalbine kazınan kadın, kendini görünmez kılmayı öğrenmiş bir hayatta kalandı. Konuşursa, dünya değişecekti ama susarak ayakta ve hayatta kalmış olacaktı. Bu roman; göz göze bile gelmeden başlayan bir bağın, çocukluk travmalarının, korkularının ve suskunluklarının tek tek çözüşünü anlatıyor. Aşkın, sadece sarılmakla değil; anlamakla, yüzleşmekle ve beklemekle mümkün olduğunu ve bazen en gizli hayatların, bir çift gözle başladığını tanımlıyor.
ASİL SERSERİ (Tamamlandı ve kaldırıldı)
Kitabımızın adı Asil Serseri olarak değiştirilmiştir. Gypsy Serisi II O, utanması olmayan, toplum kurallarını umarsamayan bir Çingene, Tek önem verdiği şey kabilesi ve onların geleceği... Kadınların gözdesi olan bu adamın en nefret ettiği şey ise gadjolar yani kendi ırkı dışında kalan beyazlar. Bu nedenle amcasında uzun bir süre kalmak üzere gelen Kontes Trisha Harrington genç adamın en sevmediği türden bir kadın. Beyaz ve asil... Bir de sivri bir dili var ki Jael'i bu zamana kadar ne erkek ne kadın hiç kimse bu kadar öfkelendirmedi. Diğer yandan nefret ettiği bitin özelliklere sahip bu kadına kadar aklının alamayacağı türden bir tutku duyuyor. Kahretsin onu istemesi kendi ırkına ihanet demek... Ama hislerine engel olamıyor.Complete
Herkesin sadece bakarak taklit edilmesi mümkün olmayan ve ne yaparsan yap, dışarıdan bakıldığında anlaşılmayan bir hayat hikayesi vardı. Ne kadar süre olduğunu bilemediğim bir süredir yalnızdım. Aslında herkes vardı, aile, arkadaşlar, sevgililer, hayranlar, hatta evcil hayvanlar... ama bu benim yalnız olduğum gerçeğini değiştirmiyordu. Bu düzene de alışmıştım. Yalnızlığımı biliyor, umursamıyordum. Çok zor olmuştu lakin kabullenmiştim. Sonra bir gece onu gördüm. Elif'i. Kabullendiğim yalnızlığımın içinde, onun da en nihayetinde diğer herkes gibi olacağına emindim, hele de kuzenimin sekiz yıllık kız arkadaşıyken aksi olması mümkün değildi. Yoksa mümkün müydü? Her zaman komşunun örnek gösterilen mükemmel oğlu olmayı başarmış olan ben, başkalarının hayat hikayelerinde iyi bir kahramanken, kendi hikayemin kötü kahramanı mıydım?
More detailsContent Guidelines