2+2=5

O normal bir kız çocuğu olarak büyümesede bir kız çocuğuydu. Hani şu , annesin yaptığı yemeklere özenip boş tencerede yemek yapıp ardından yine yemek varmış gibi yemek yiyen ya da babasına özenip oyuncak bebeklerine onun gibi davranan veya abisine özenip deftere yazı yazmak isteyip de yazamayan onun yerine karalayan. Hepimiz öyle büyümedik mi . En azından bir çoğumuz öyle büyümüştür dimi? Bu kızda öyle büyümüştü , evlerin zile basıp kaçmanın zevkini yaşamıştı , mahallenin en huysuz amcasının camına top atınca o korkuyla karışık heyanı tatmıştı, mahallenin tonton bakkalı olan tatlı amcadan cips kaçırmanın verdiği mutluluğu , yada mahallenin eski çagdan kalma kız wattsap grubu olan 60 yaş teyzelerle yaptığı dedikodu anındaki merak duygusunu bu kız hepsi yaşamıştı işte. Bu kızın hayatı kusursuzydu . O kızın hayatında 2+2=4. Fakat bu kız lisede tanıştığı arkadaşlarıyla hayatın matematiğinden çıkarak 2+2=5 olduğunu öğrenir ve arkadaşlarıyla beraber kendi denklemini kurarsa ne olur? Ya arkadaşlarıyla beraber billinmeyen denklemelerin içine sürüklernirse malum matematiğide pek iyi değil