Buda Benim Hikayem

Günlerden cumartesi,saat deseniz sabahın körü.Yine can düşmanım -guguklu saatim- hiç vakit kaybetmeden görevinin başında,beni uyandırmakla meşgul. Yine güne söverek başlama zamanım gelmiş anlaşılan.Ya anlamıyorum ki, benim kadar uykuya düşkün bir insanın tek istediği şey bir hafta sonu istediği saate kadar uyumak olmalı. Ama yok olur mu ? Sırf komşunun şımarık kızı Leyla gidiyor diye ailemin zoruyla gittiğim ingilizce kursum kollarını açmış beni bekler sonra. Hiçte sevmiyorum zaten o aptal kursu,banane bu hafta gitmicem işte. Kapatayım bari şu saati de daha fazla gereksiz ses yapmasın. Tam içimden ohh bee,uyumak gibisi var mı diye iç geçirirken kardeşimin o cırtlak sesiyle yerimden zıplayıp.
- Demek bugün kursa gitmiyorsun bayan tembel.
- Bana bak Murat git başımdan,seninle uğraşamam.
- Tabi giderim ablacım ama şartlarımı yerine getirirsen.
- Ne istiyorsun bücür ?
- Çok bişey değil ablacım.Yarın Burçak'ın doğum günü de ona hediye almam gerekiyor. Yanlız bir miktar paraya sı