~LAVİN~

Doğru sorulara yanlış cevaplarla gidilmezdi. Vazgeçtim her şeyden. Kendimle kaldım yine. Çaresizliğimle kaldım yine. Hayat bana bu yanlızlığı bir dolu tecrübelerle vermişti. Artık,hayat tecrübesiyle dolu bir yanlızdım. Her şey vardı içimde ama bir ben Yoktum. Her şeydeydim ama hiçbir şeydim...

Islak bir sistemdir ağlamak. Gözünden akan insan yağmurudur. Acıyı inceltir. İçindeki cerahati akıtır. Kalbinin kırıklarını hıçkırıklara yamatır. Çaresizlik,ağlarken adını yutkunmaktır. Gözlerin tövbesidir ağlamak;her seferinde tekrar tekrar boğulduğumuz...

Hepimizin içinde başkalarının bile dolduramadığı bir boşluk yok mudur LAVİN ?