DUYMAK İSTİYORUM

DUYMAK İSTİYORUM

  • WpView
    Reads 500
  • WpVote
    Votes 172
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Mar 29, 2016
Yürüdüğünüz yolda bir an için önünüzü göremediğiniz zamanlar olur.Kısa süreli bir yalpalamadan sonra, tekrar ilerlemeye devam edersiniz.Bu olay, hayatta her insanın başına gelebilecek sıradan bir durumdur.Peki ya, yürüdüğünüz bu yolda size yol gösteren ve hiç bir zaman kaybolmayacağını düşündüğünüz ışığınız yok olurda önünüzü göremezseniz ne yaparsınız? Ben olduğum yerde durup, hiç bir şey yapmamayı seçtim.İlk başlarda bende herkes gibi ışığımın yok olmasını kabullenemedim, hep geri geleceğini düşündüm ancak zamanla anladım ki ışığım, geçmiş tarafından yutulmuştu.Daha sonraları içimde kalan son umut kırıntıları da bana, belki birisinin yanıma ulaşabileceğini düşündürtmeye başladı.Sonra zaman geçtikçe anladım ki ışık sonrası üzerime çöken karanlık, beni öyle bir gizlemişti ki kimsenin beni bulmasına imkan yoktu. Ruhumdaki son umut tanesi de yok olduktan sonra, artık ben sonsuzluğu beklemeye başladım.
All Rights Reserved
#722
müzik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines