Miras

o gündü herkes üzülüyor gibi yapıyorlardı. Bir dede bir de İştenene vereme yakalandılar. İkiside ayrı ayrı odalarda yatıyolardı. Ameliyatlara giriyorlardı. Vicudutlarındaki zımba izleri duruyordu. Onların yakınları ise vicdansız gibi duruyorlardı. Maskelerinin altından gülüyorlardı. Dedemiz nenemiz de hasta hasta üzgün üzgün bakıyorlardı ama onlar herşeyin farkındaydılar. Hasta yakınları resmen onların mirası için savaşıyolardı. Hastaları ziyaret edenlerin ellerini öpmek için sıraya giriyorlardı. Gün gelip hastalar bu dünyayı terk
etmişlerdi. Herkes avukatın kararını açıklamasını dört gözle bekliyordu. Zil çaldı ve avukat geldi. Çantasını kağıdı çıkardı ve kararını açıkladı. Miras eski oğlu iyi niyetli birazda zır deliye bırakmıştı. Zamanında oğlu özürlü doğduğu için onu terk ettilerdi. Onun adınıda mahallede deli Davut koydular. Oğlu mirası ise iyi niyetli gönlü oldugu
için bütün mirası ihtiyacı olanlara dagitti
Bir kısmını da mahallede onun tedavisi için kullanmışlardı
SON