Daniel arkadaşlarından ayrılmıştı. Onu kaçırmışlardı. Daniel'in hatırladığı şeyler arkadaşları, isimler, ve son zamanda yaşadığı olaylardı.
Daniel'ı deli eden şey kokuydu.
Üç haftadan uzun süredir yalnız olmak değil. Beyaz duvarlar, tavan ve zeminde değil. Pencere olmayışı yada ışıkları hiç kapatmamalarıda değil.Saatini almışlardı; günde üç defa ayni yemekleri veriyor, ( bir dilim salam, patetes püresi, çiğ havuç, bir dilim ekmek ve su) onunla asla konuşmuyor, kimsenin içeri girmesine izin vermiyorlardı. Kitap, film yada oyun yoktu.
Dayanılmaz şekilde sessizdi, içine yerleşen hastalığı düşünmek için sınırsız zamanı vardı: Virüs; insanı insan yapan özellikleri yavaşça yok eden sessiz, ürpertici virüs. Bu kelimeyi kullanmayı sevmiyorlardi ama zombiye dönüştürülüyordu.
All Rights Reserved