Call Me Maybe!

Kahit minsan sa tanang buhay ko ay hindi ko kailanman naisip na umibig sa isang taong hindi ko ginusto sa simula pa lang. Sa isang taong puno ng kayabangan na ang tingin sa kanyang sarili'y ay pinakagwapong lalaki sa balat ng lupa. Napaka-hangin. Dude, mas malakas ka pa sa bagyong Yolanda. Promise! Pero gayunpaman, hindi ko maikakaila sa aking sarili na minsan naging parte din siya ng buhay ko. Na sobrang minahal ko siya. Na minsan ay naging masya din kami sa piling ng isa't-isa. Sabi pa nga nila, "The more you hate, the more you love". Wala eh, tinamaan ng pana ni Kupido ang pinakaiingatan kong puso. Kahit na pilitin ko man ang aking sarili na huwag mahulog sa kanya, puso ko na mismo ang nagsasabing mahal ko siya, na siya na talaga ang nakalaan para sa puso ko. Na siya na talaga ang forever ko.
Pero mali pala ako. Buong akala ko'y magiging forever na. Pero may hangganan din pala ang lahat. There is no such thing as perfect relationship. All relationship aren't perfect. Ako man din ay may pagkukulang. A perfect relationship isn't actually perfect, it's just one where both people never give up.

NOTE:
Hi po sa mga Wattpaders diyan! Gusto ko lang pong sabihin na first ever story ko po ito. Gusto ko lang ibahagi kung ano ang tumatakbo ng aking isipan. Ang lahat ng pangyayari sa estoryang ito ay pawang imahinasyon ko lang. Sana bigyan niyo po ako ng pagkakataon na maibahagi sa inyo itong soon-to-be-story ko. :) Hindi ko maipapangakong magiging perpektong estorya ito kasi baguhan lang po ako at tao lang din nagkakamali, gayunpaman gagawin ko ang lahat sa abot ng aking makakaya para magustuhan niyo at kiligin kayo sa estoryang ito. Hope so. Happy reading guys! Saranghae^^