"Her şeyi yapmaya razıydım Siyah! İzin de vermiştim beni,Mavi'm tükenene kadar Siyah'a gömmene! Bunun anlamı ne o zaman? Bu dedim,pardon! Birçok şey var! Onları öldürmek istemenin sebebi kardeşin diyelim! Benimle oynamanın sebebi de,canımı yakmak. Ama,bile bile,aşık olacağını bile bile,bir aptal gibi senin yerine üzüleceğimi bile bile,nasıl devam ettin aşkı üzmeye?
Senin önceliğin aşk değil miydi? Annenin Metin Yaman'a olan aşkını,bir kadına karşı yaşayabilmek? Başrolde başka birinin olması mı gerek illa ki? Ben varım diye mi aşkı üzdün?" dedi ellerini göğsüme bastırıp beni geri iterken. Karşı koymadım. Sadece gözlerimi kapatıp,kulaklarımı açtım. İyi dinledim onu,benim gerçeklerimi yüzüme vuruşunu...
"Lütfen..." dedim gözlerim acımaya başlayınca. "Devam et!" dedi yağan yağmur sesini bastırmaya çalışırken. Bir adım daha attım geriye doğru. Ve ıslak ve soğuk duvara çarpan sırtımı hissettiğimde bedenini taşımaya gücüm yetmedi. İlk kez! Poyraz Yaman,ilk kez! Gücünü yitirdi!
\\\\