Andrea
  • WpView
    Reads 87,371
  • WpVote
    Votes 642
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadMatureComplete Wed, Jan 27, 2016
Ako nga pala si Andrea. Bente anyos. Nag iisang anak ng nanay ko sa tatay ko. Bata pa lang ako ng iwan kami ni Itay. Kaya mula noon, iba-iba na ang naging lalake ni Inay. Dahil din do'n nawalan na ng gana si Inay sa'kin. Pero kahit ganun, mahal na mahal ko pa rin siya.. Siya na lang kasi ang meron ako.. Pero nang magtagal, nagkaroon ako ng galit sa Diyos. Dahil kung sino pa 'yong mga tao na mahal ko, sila pa 'yong sisira sa buhay ko. Kung talagang mahal ng Diyos ang kanyang mga anak, bakit niya hinayaang mangyari ang ganitong bagay sa buhay ko? Bakit niya hinayaang masira ang pagkatao ko? Halikayo, basahin ninyo ang kuwento ng madugo at magulong ko... ANDREA by TJ Shay Na
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • She's Red
  • Lies Behind Truth
  • Season 1: Great Pretender
  • 𝑾𝒆𝒍𝒄𝒐𝒎𝒆 𝑯𝒐𝒎𝒆, 𝑩𝒂𝒃𝒚 𝑨𝒏𝒅𝒓𝒆𝒂
  • I Think Im Falling Inlove Again
  • Be Mine Forever (COMPLETE)

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines