ADALETSİZ

''Sadaka! Sadaka! Allah rızası için birkaç kuruş sadaka!''

Halife adama biraz para verdi. Yola devam edecekti ki, aklına bir fikir geldi.

''İhtiyar, yolculuk nereye?'' diye sordu.

''Basra'ya'' diye cevap verdi adam. Halife adamı oraya kadar götürmeyi kabul etti.

Atından inip yaşlı adamın hayvanın arkasına oturmasına yardım etti, sonra da Basraya doğru yoluna devam etti. Şehre girip de yolculuk sona erdiğinde halife topal adama seslendi:

''Attan inebilirsin. Seni burada bırakıyorum. ''

''Attan sen in'' diye karşılık verdi dilenci. ''Bu at benim.''

''Ne?'' diye haykırdı yolcu kılığındaki halife. ''Sefil dilenci! Seni yol kenarından alıp atıma bindirmedim mi?'' Karşısındaki halife sultan olduğundan habersiz yaşlı adam, hiç oralı olmadı:

''Doğru. Ama bunu ıspat edebilir misin? Basrada ikimiz de yabancıyız. Benim sözüme karşı senin sözün. Ne yapacaksın?'' Halife bu soru karşısında düşünmek zorunda kaldı. ''Bu adamı tutup şu su kanalına atsam, Ağlayıp periyat edecek. Kalabalık toplanacak ve bana 'İhtiyarın atını geri ver' diyecekler''dedi içinden. ''Bu hırsıza büyük bir para versem, atıma binmeme memnuyitle izin verecek, ama bu defa da başkalarına aynı sahtekarlığı yapmak için cesaret bulacak.Davayı çözmesi için kadıya gitsem belki atımı kaybederim, ama Basra kadısının nasıl adalet dağıttığını da görmüş olurum. ''Böylece,kadının mehkemesine gttiler. O sırada kadı, birisi yağı tüccarı, diğeri hammal iki kişinin davasına bakıyordu. Hammal elinde tuttuğu altını göstererek ''Bu altın bana ait kadı hazretleri'' diyordu.

''Efendim'' diye müdahale etti tüccar. ''Altın benimdir. Yıllardır onu hep yanımda taşırım. İlk defa bugün kaybettim.''

''Şahidiniz var mı?'' diye sordu kadı. İkisi de aynı cevabı verdiler:

''Hayır efendim, yok.''

''O halde altını bana bırakın, yarın tekrar gelin.''

''Bu nasıl adalet dağı