Zihnindeki Düşünce

Zihnindeki Düşünce

  • WpView
    Reads 93
  • WpVote
    Votes 11
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jan 29, 2016
Bir boşluk, sonunun olup olmadığı hakkında dahi fikirlerin anlamsız sonuçlara vardığı hayalperestler ve düşler diyarı. Düşünmek istemli veya istemsiz şekilde gerçekleşir zaten önemine varılması gereken nokta ise düşler, hayaller, varsayımlar, olup olmadığını bilemediğimiz kararsızlıkla taşan sorular ve bir çok düşünürün keşfettiği olanak-olanaksızlıklar bunlara kulak verebilmek, aralarından birine katılabilmek ve kendi içinizde tek başınıza kaybolabilmektir. İçtenlik ile içinizdekileri sizlere sunuyorum. Yazılan bu fikir teorileri içinde tek bir alıntı yapılmıştır. Sizinle olan düşlerimiz ve anlatamadıklarımız. Telefondan yazdığım için birçok hata var olabilir aldırış etmemeniz umuduyla okuduğunuz için teşekkür ederim, yorum ve eleştirilerinizi dört gözle bekliyorum çünkü ilk denemem, her yorumunuz bana bişeyler katacaktır.
All Rights Reserved
#58
spiritüel
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines