Yalnızlık

Bazen bi takım duygular hissedersin. O duyguları tarif edemezsin. Bilmek istersin. Uğraşırsın, çırpınırsın fakat beceremezsin. Anlayamazsın duygularını. Bi taraftan diğer tarafa savrulursun. Etrafinda çok insan olur ama kendini kimsesiz gorursun. Bunun nefret olduğunu düşünürsün ama aklında sevdiğin insan oldugundan bunun aşk oldugunu sanarsin. Çekilişkiler içinde kalırsın. Ne yapcağını bilmezsin. Büyüklerine anlatıp yardım etmelerini istemezsin. Herşeyi kendi başına halletmek istersin ortada bişey yokken. Oturup kendi kendine düsünürsün ama objektif olamazsin. Olmayan sorunu buyuk birşeymiş gibi görür ve artik pes ederek onu kabullenerek yaşamaya devam edersin. İçinde bi sıkıntı, kopmus bi parca. Hayat çok boktan olur. Hırslı olmaya başlarsın. Herkesi sevmemeye başlarsın. Aslında sorun şimdi başlar. Ama senin haberin olmaz. Depresyonda olursun. Sonra güçsüz bi insan olup malca yaşarsın. Bu aslında senin tercihlerindi ama sen tüm suçu insanlarin üstüne yıkarsın. Şimdi sen yalnızsın.