We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
CANAVAR
  • WpView
    Reads 8,200
  • WpVote
    Votes 1,191
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 11, 2018
WpInfo
Fiction
Science Fiction
Karanlığın dipsiz çukurunda, zihnime vurulan prangaların arasından beliriveren savruk düşünceler yankılanıyor, aklımın kuytu köşelerinde. Bedenime katran karası bir zehir sızıyor, naçar bir intikamın kurbanı oluyor enkaz içinde bırakılmış ruhum. Gözlerime bahş edilen siyahın asaletini, dudaklarıma damgalanmış sahte gülüşleri gözlemliyorum şimdi. Küflü duvarların esareti altındaki soğuk zindana hapsedilmiş ruhum çırpınıyor, imkânsız bir umudun kollarında. O gece, sönmeye yüz tutmuş yıldızlar siyah bulutların arkasında intihar sahnelerini yazdıkları anda, yere kucak açmış desenler gökyüzünden boşaldığında, ruhuma katil parmakların izi kazındı. Hislerim, hissizliğin kurbanı oldu. ஜ ❝ Ucunu zehirle boyadığım bir iğneyle dikiyorum şimdi ruhumdan dökülen parçaları. Atılan her dikiş, ayrı bir acı.❞ ஜ © Tüm hakları saklıdır!
All Rights Reserved
#622
canavar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • On Üçüncü Pay
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA (DÜZENLENİYOR)
  • Albay Kızı
  • DUHUL
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • Vortaris
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • YAPAY KALP +21

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines