Oyun

Karanlık mı olacak artık. Onun gözleri gibi siyah mı bütün renkler. Ona inanmadım ben, işte benim cezaevim.
Ne kadar uğraşsam da unutmaya, yeni açılmış bir yara gibi hep taze kalacak acısı bu gidişin. Kalbim parçalanırken acısından, gözlerimde sahte ışıltılar parlayacak, insanlardan kanayan yaramı saklayan. O benim omzuma tuzlu sulardan kaybolan cesedini yükledi.
Beynimin her hücresine siyah gözlerini kodlamış. Bendeki ben kayboldu onunla birlikte siyah sularda. Artık başka biriyim. Hayatından renkleri çalınmış bir kadınım ben. Gri bulutlar dolaşır başımda , kasvet tohumları serperim bana bakan gözlere.
Zaman çarkını döndürse geriye, hiç tereddüt etmeden sımsıkı sarılıp Musa'ya bırakırdım kendimi onunla boşluğa....