VIGILANTES [Pausada]

VIGILANTES [Pausada]

  • WpView
    Odsłon 337
  • WpVote
    Głosy 32
  • WpPart
    Części 5
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja pt., cze 17, 2016
-¡¡¡Alfred!!!-Fue ahí cuando lo vi caer por ese hoyo negro. -Alex...-Jason intentaba levantarme del suelo.-Ya no está... -¡No!... Eso no puede ser...-Las lágrimas comenzaron a emerger lentamente de mis ojos.-Deben ayudarme a encontrar a mi hermano. Todos me rodearon, se miraron entre ellos y me levantaron. -Te ayudaremos Alex.-Me miró Annie dandome una sonrisa cálida. -Gracias...-Le doy una sonrisa débil. -Yo no, me largo de aquí. Siganme si no quieren morir, dejen que ellos sigan arriesgando su vida.-Dice Cole mientras se da la vuelta. Unos lo siguen y nos dejan. Quedamos siete... Se escuchan unos gritos. De pronto a lo lejos se ven unos de ellos... -No se muevan...-Alcanzó a decir. Alex se encuentra en una muy especial situación que lo llevara al límite de lo que es capaz de soportar. "No te muevas... Ellos te observan..." Todos los derechos reservados.© Esta historia es hecha por mí. Cualquier parecido con otra historia es mera coincidencia.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#942
secuestros
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Be as famous II ||Haylor fanfic (harry styles and taylor swift) (2 parte Completa)
  • Second chances
  • Mi Idiota Vecino
  • ¿Les importo?
  • Si tuviera que volver a escoger, te volvería a elegir a ti (Armin y tu)
  • FEVER |OS|Larry
  • Las Vegas [Secuela #Mpdi]
  • Amor Real

Me subí a la noria consciente de que no tendría el valor necesario para seguirme. No quería que me siguiese por que una parte de mi seguía dolida con él, pero la otra mitad le llamaba a gritos. Quedaba poco tiempo para que eso empezase a moverse, y justo cuando el hombre estaba cerrando la cadenita. Harry saltó de entre la multitud de fans y se coló dentro. Una gran multitud coreó su nombre, pero él ni siquiera les miró. Solo me veía a mi. -Pensaba que le tenías miedo a las alturas.-Murmuré en tono seco mientras veía como se ponía rigido en el asiento. -Me asusta más el echo de poder perderte. -¿Y quién te asegura que no lo hayas echo ya?.-Le espeté mientras él miraba al infinito con tal de no mirar hacia abajo. -Estás aquí.-Dijo sin más.-Eso tiene que significar algo.

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści