İNCİR | Texting

Oğuz: en çok incir severim ben. Neden biliyor musun? Çünkü annem en çok onu severdi. Hep onu yedirirdi bana. Sonra gitti. Beni bırakıp gitti. Artik bana incir yedirtcek kimse yoktu. Şimdi sen varsın Gül'üm. Sen varsın. İsmini bile bilmiyorum ama varsın işte. Gitmezsin dimi sende ?

Sesi o kadar kısık geliyordu ki zor anlıyordum kelimeleri kendiside zar zor konuşuyordu zaten.

Bilinmeyen: Ben hep yanındayim Oğuz. Beni de öğrenme zamanın geldi artık zaten. Geleyim mi yanına? Sarılırım belki,aynı şarkıyı dinleriz hem, kokunu doya doya içime çekerim. Beraber ağlarız. Olur mu ?

Oğuz: gitmek için gelme ama. Yıkılırım o zaman.

Bilinmeyen: ben. Ben seni istesem de bırakamam ki. Nerdesin?

Oğuz: annemin mezarında.

Elimdeki telefonu hızlıca cebime sokup incirleri de yanıma alarak koşmaya başladım.