#fantasy #1 09.05.2018
Fantastik #2 20.12.2017
Şimdi, kitabın kapağını kaldırıyorum.
"Anne, bunun gerçek olduğuna inanmıyorsun değil mi?"
Gülümsüyorum.
"Gerçek hayat, bu kitabın bir cümlesini bile yansıtmıyor. Okul, böyle şeylere izin vermiyor."
"Gerçekten hikayeyi duymak istemiyor musun?"
Üzgünce yüzüme bakıyor.
"Derin Soykan. O gerçekse neden dünyaya bir ders vermiyor? Etraf çok tehlikeli."
"Belki, çok uzak bir yerde sesini duymuştur. Belki, yarın yatağının üstünde bir ok ve yay bulursun."
Bu onu gülümsetiyor.
"Belki kurtadamlar bu dolunayda benim için savaşırlar."
"Vampirler senin için bir şişe kan bile saklayabilirler."
"Avcılar, bir gün benim ismimi de duvarlarına yazacaklar ve..."
"Hey, devamında ne olacağını bilmiyorsun."
"Peki, sen onun hikayesini nereden biliyorsun?"
Oğlumun merakla bakan gözlerine baktım.
"Çünkü, Tanrı korkuyla kaplıyken, Derin'in nasıl gülümsediğini, o zaman var olan her canlı hissetti. Kalplerinin en karanlık yerlerinde."
"Yani, tüm bunlar gerçek mi?
"Neden okuyup sen karar vermiyorsun?"
Sayfayı çevirdim ve bir insanı daha bu büyülü gerçekliğe sürükledim.
Bitirdiğinde o da anlayacaktı ki, bu hikaye tamamen gerçek.
Ve o hala dışarıda. Dünyası için dolunayda koşuyor, savaşıyor ve hükmediyor.
Mühür taşı gerçek mührüne kavuştuğunda kıyamet kopmalıdır. Her kıyametin sonunda, yitirilen hayatlar olur. Bu şeref hangimize ait?
•Parmağımı dövmesinin çemberinde dolaştırdım bir tur. "Hissediyor musun?" diye sordum acıyla. "Tam burada kocaman bir işaret var." Cesur konuşsa damga derdi büyük ihtimal. Ya da lanet. "Görmüyorsun ama hissediyorsun. Tam burada. Seni sarıp sarmalayan bir ip." Diğer elim Cesur'un kolundan aşağı kaydı ve parmaklarım parmaklarına dolandı. "Her şeyi birbirine bağlayan bir ağ," dedim dövmesine hayranlıkla bakarken.
"Tıpkı benim gibi." •
Not: Merhaba! Eğer sağlıklı bir ilişki arıyorsanız bu hikaye size göre değil. Bu hikayede toxic bir ilişkideki iletişimsizliği ve bu iletişimsizliğin sonuçlarını göreceksiniz. Sabrınız için teşekkürler, keyifli okumalar.