HİSSİZ

HİSSİZ

  • WpView
    OKUNANLAR 3,935
  • WpVote
    Oylar 582
  • WpPart
    Bölümler 17
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Paz, Eyl 25, 2016
'Gökyüzüne baktım, alacakaranlığa. Karanlıktakı küçük küçük aydınlığa, sanki dünyadaki iyi insanları temsil ediyordu, zifiri karanlıkta göğe yükselen iyi insanları. "Hissediyorum, annem ve babam orda." Dedim Giray'a dönerek. "Sarılsana bana." Hareketsiz kaldı Giray. Ne bir adım ilerliyor ne biraz geriliyordu, sadece bakıyordu. Ona bir adım yaklaştım, bir adım derken dibinde bitmiştim. Gerildiğini hissedebiliyordum. Ama karar vermiştim bende göğe yükselmeden yapmam gerekeni biliyordum. Parmak uçlarımda yükseldim, kollarına tutundum, dudaklarına yaklaştım..' "Çocuk Hissiz, kız aşık. Siyahların içinde siyahlar." Yayınlama tarihi: 31.01.2016
Tüm hakları saklıdır
#107
ufaklık
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi