Princess - dark colors
- Reads 745
- Votes 50
- Parts 9
Ongoing49m
Last published Tue, Apr 9, 2019
Główną bohaterką opowieści jest zbuntowana księżniczka małego, lecz bogatego Królestwa Filor. Zmuszona jest do wzięcia małżeństwa z przystojnym, dalekim kuzynem. Mimo początkowej niechęci powoli zmienia do niego zdanie. Nie wie jednak o jego ukrytych chęciach.
Czy Asto przeciwstawi się swojemu rodowi i spróbuje szukać szczęścia gdzie indziej?
Czy znajdzie osobę, która będzie bliska jej sercu?
Co z tą całą sytuacją zrobi książę?
Zapraszam do czytania.
All Rights Reserved
#7
średniowiecze
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
You are my demon
Dzień dobry... Mam na imię Alex i mam szesnaście lat. Nie interesuję się niczym konkretnym i niczego konkretnego nie robię. Mieszkam z babcią ponieważ moja mama umarła przy porodzie a tata... Mój tata siedzi w więzieniu.... [ Zakończony tom 1]Complete
Wiersze / Poems / Gedichte
Żadna opowieść, żadna książka. Wiersze. Wiersze, które przychodziły mi do głowy i nie chciały wyjść. Np. na lekcji. Głównie polskie, ale czasami też niemieckie. Moje odczucia.
Young Wolves
-Poznałam nowych ludzi, poznałam swoją pierwszą miłość, jestem czym jestem, właściwie to nie wiem czym dokładnie jestem. Ty potrzebujesz pomocy, a ja nie wiem co mam zrobić. Przypadkiem puścić kierownicę przy 200 km? -Cokolwiek zrobisz. Będę Cię wpierać. Jeśli chcesz puścić kierownicę, upewnij się, że ja też jestem na pokładzie. (Zawiera wulgaryzmy)Complete
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Complete
Dzień dobry... Mam na imię Alex i mam szesnaście lat. Nie interesuję się niczym konkretnym i niczego konkretnego nie robię. Mieszkam z babcią ponieważ moja mama umarła przy porodzie a tata... Mój tata siedzi w więzieniu.... [ Zakończony tom 1]
More detailsContent Guidelines