DAİMA

Hayatını birine bağlarsın ve geriye kalan her şey önemini kaybeder.

Bu yirmili yaşlarda önemsizdi. Sen birini seçer, birileri seni seçerdi. Bende öyleydim. Ama ben seçtiğim kişiyi kalbime kazıdım. Ben hayatımı Tolga Han'a bağladım. O gitsede bağımız kopmadı. Kopmayacak.

Yıllar sonra. Evlenmek üzereyken onu buldum. Nişanlıydım. Tolga Han gitmişti. Hiçbir şey demeden. Ama benim yaşama amacım Tolga Han'dı. Bir gün gelir diye yaşadım. Ama onu bulduğumda evsizdi. Kıyafetleri eskimişti. Zayıflamıştı. Sigara kokuyordu. Yoksa uyuşturucuya mı başlamıştı?

Ne olursa olsun ben onunla devam edecektim.

Elinden tuttum. Onu bir hastaneye götürdüm.
Konuşmuyordu. Öylece bakıyordu. Beyin tranvası geçirmiş. Yaşama belirtilerini tamamen yitirmişken onu tedaviye kaydettim.

İlk adımını benle atıp ilk kelimesini benle söyledi. Ben geçmişimi çöpe atıp onunla yeniden doğdum.

Şimdi benim hüzün dolu hayatımı benimle yaşayıp sonu benimle getirmeye hazır mısın?