Geoit

İnsanlar umutsuzluklarla çevrili bu evrende nasıl umutlu olabiliyor anlayamıyorum. Hepsinin suratında durmak bilmeyen bir gülüş var. Sanki hiç birisi kuytu bir sokakta köşeyi döndüğü sırada öldürülemeyecekmiş gibi. Yaşamayı boşlamış hepsi. Hayatı beş yaşımda çözdüm: Öz babam kendi keyfi için beni görmek istemediğinde. Bana dünyadaki ilk darbeyi öz babam attı. İnsaların vicdanı olmadığını yedi yaşımda sınıfta bana "babasız" diye seslendikleri zaman anladım. Aşk diye bir şeyin olmadığınıysa on yedi yaşımda köpekler gibi sevdiğim kız tarafından aldatıldığında anladım. Bu dünyadaki tüm o insanlara olan inancımsa yerini yıllar geçtikçe acımaya bıraktı. Hepsine acıyorum. Hepsi miğdemi bulandırıyor. Ben kim miyim ? Ben Sıraç, Sıraç Yakıcı. İnsanlardan ölesiye nefret eden. Her gece kafasında onlarca insan öldüren birisiyim. Kitap karakterleriyle arkadaş olup dünyayla ilişkimi keseli yıllar oldu. İnsanları konuşmaya değer bulmuyorum. İçimi genellikle hayvanlara döküyorum. Oradan bakıldığında şizofrenin teki gibi görünebilirim. Ama hayır. Ben çoğu insandan daha aklı baş başındayım.