Bakma

"Beni biliyor musun? İnsanlar yüzümü unutsunlar diye ne kadar çabaladığımı? Konuşulmamı gerektiren bir şey olmadığı halde tek konuştukları bendim. Adımı bile bilmiyorlardı üstelik. Onlara bakmamayı öğrendim önce. Sözlerinin bana ulaşmadığını, yerlere bakarken mutlu olduğumu sandılar. Sesleri uzaklaştı, sonra kayboldu. Beni aramamaya başladı gözleri. Yavaşça sıyrıldım dünyalarından. Ama biriyle her göz göze gelişimde derinleşen yaralarımdan kurtulamadım, unutamadım. Görecekler diye korkuyorum, gözlerinde kendimi görürüm diye. O yüzden bakma bana. Yeni bir yaraya ihtiyacım yok, sana ihtiyacım olsa da."