EVRIM

Kulakları sağır eden tiz bir sesin ardından, dünyadaki bütün televizyonlar, radyolar, hoparlörler aynı anda çalışmaya başladı. Önce alaylı bir kahkaha, sonra da her bir frekansından kibir akan bir ses konuşmaya başladı.
"Gelecek, kan, keder, ölüm... Bu kelimeleri ne kadar sık bir şekilde bir arada duyuyor ya da zikrediyoruz, öyle değil mi? Sonuçta birbirlerinden ayrılamayacakları reddedilemez bir gerçek. Fakat hiç, o 5 kiloluk zayıf beyinlerinizi zorlayıp nedenini düşündünüz mü? Hayır, zorlamadınız değil mi. O zaman cevabı vereyim. Ben. Evet, bu kelimelerin hep bir arada anılması ve fiile dökülmesinin tek sebebi benim. Ben, ben, ben! Ben sizin yok oluşunuzum, kıyametinizim. Ben, tek gerçek tanrıyım. Ben sizin ilahınızım. Ben, Gri Kral'ım!"
Ve böylece, insanoğlu, ya da onlardan geriye ne kaldıysa, ilk defa, topyekün boyun eğmek zorunda kaldı. Ve böylece, döngü başladı. Ve böylece, son, başladı. Ve böylece, Evrim, başladı.