Şark Rüzgarı

Şark Rüzgarı

  • WpView
    LECTURAS 4,901
  • WpVote
    Votos 241
  • WpPart
    Partes 16
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación vie, jul 29, 2016
WpInfo
Ficción
Romance
''Kadının aşkı adamın gökyüzünü doldurmuştu..'' Yağmur damlaları bedenimde kendini hissettiriyordu. Karşımda ki adama baktım. Gitmesini istemiyordum , gülüşünü uzak da hissetmek. Arkasını döndü ve yağmurun hızını umursamadan yavaş hareketlerle ilerliyordu. Birkaç saniye öylece durdum. Zihnim anıları film şeridi gibi gözümün önünden geçiriyor ona veda etmemem gerektiğini bağırarak hatırlatıyordu. Zihnimden toparladığım birkaç kelime boğazımda birikip dışarı çıktı. ''Gitme Rüzgar ! '' Tepkisini beklemeden ona doğru koştum , olabildiğince hızlı koştum. O da bana doğru ilerlediğinde kollarımı boynuna sardım ve sımsıkı sarıldım. Gözyaşlarım , yağmura eşlik ederken duyabileceği bir tonda konuştum. ''Özleyeceğim seni , lütfen..''
Todos los derechos reservados
#1
gülsüm
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido