Tut Kalbimi

Tut Kalbimi

  • WpView
    Reads 481
  • WpVote
    Votes 96
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Mar 31, 2016
Sarp UYGUN... O kötüydü. O karanlıktı. O geçmişin acılarını kazıdığı bedeninde, bitmek bilmeyen bir savaşa giriyordu. Ya kendine bir şans verecek yada karanlığının içinde boğulacaktı.. Peki ya bu şans bir talihsizliğe dönüşseydi.? Güvenmezdi, güvendi. Sevmezdi, sevdi. Bağlanmazdı bağlandı.. * "Kendimi arıyorken olmaktan korktuğum yerdeyim, sendeyim.." * "Karanlıktan kurtuldun o zaman?" "Hayır, ben hala karanlığım. Sadece kademe yükseldim." Aybike Duru DOLUNAY O ismi kadar masumdu. O ismine yakışır şekilde ay kadar güzel, el değmemişti. \/\/\/\/\/\/ İkiside siyahtı. Biri grinin en koyu tonu, Diğeri beyazın gölgeli tonu... Yalanlar öğreniliyor, gerçekler açığa çıkıyor. Pişman olunuyor, ayrılıklar kaçınılmazlaşıyor. Fakat her ayrılığın bir sonu vardır. Ya kalpten ayrılır yada mesafelerden arınır. * Kötü olupta en başında mı söylemek, İyi olupta sonradan mı öğrenmek.? \/\/\/\/\/\/ "Bırakırsam sana kalbimi, tutar mısın?" "Tut Kalbimi" ©Tüm hakları saklıdır
All Rights Reserved
#246
tehlike
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines