Maddie jest zwykłą, przeciętną dziewczyną. Pracuje w sklepie muzycznym i śpiewa w pubie, żeby odłożyć trochę pieniędzy. I wtedy poznaje jego. Powiedzmy, że on nie jest już taki zwykły, bo przecież nie możecie powiedzieć, że śpiewanie na stadionach i uczestniczenie w ceremoniach rozdania nagród jest takie zwyczajne. Chyba to właśnie dlatego ona nie mogła go znieść. Myślała, że jest typowym aroganckim facetem, który myśli, że może wszystko. Ale był inny powód, dla którego nie chciała, żeby on się do niej zbliżał, o którym on nie wiedział.
Jednakże, jednego jestem pewna: oni wcale nie byli od siebie tak różni jak myśleli. Oboje kochali muzykę, mieli wspólną pasję, oboje mieli silne osobowości.
A najważniejsze w tym wszystkim jest to, że oboje potrzebowali kogoś, kto ich ogrzeje i przy sobie zatrzyma.
___________________________________________________________________________
Jest to tylko tłumaczenie. Oryginał, w języku angielskim, napisała @DiamondsintheSun
Link do oryginału: https://www.wattpad.com/story/2173697-keep-me-warm-niall-horan
ZAPRASZAM :)
Nuestro Sí? Sí. es una historia sobre el amor joven, el autodescubrimiento y los lazos familiares. Algunas historias de amor comienzan con un "sí", otras con incertidumbre, y algunas se escriben entre líneas de conversaciones nocturnas, miradas prolongadas y la silenciosa valentía de dos almas que buscan encontrarse.
A través de mensajes llenos de risas, vulnerabilidad y revelaciones sinceras, Rafa de 22 años casi 23, que enfrenta las expectativas sociales y la homofobia internalizada-explora un romance reavivado con Martin, de 30 años recién cumplidos. Entre la paciencia tejida en el destino y una conexión tan profunda que convirtió cada amor pasado en un mero prólogo, su viaje se convierte en más que una historia de amor: es un camino hacia el autodescubrimiento, la fe y la aceptación de su verdadero ser.
Porque hay amores que transforman, que desafían la duda y que enseñan que, a veces, lo más valioso es aquello que se construye con el tiempo. ¿Será su "sí" un destino escrito? ¿O se convertirá en un "qué hubiera sido" perdido en los ecos del tiempo y las circunstancias?