KARANLIK

ince keskin bir soğuk rüzgar esintisi titretirken bedenimi
sigaramın dumanın da görüyordum aslında hayatımı
zifiri karanlık ve sanki karanlıkta beni izleyen ölü ruhları hissediyordum
ürküyordum
üşüyordum
ve en kötüsü ne yapacağımı bilemem
sigaram ağzında titrek bir şekilde sallanıp duruyordu
işte dedim ölüm böyle bir şey olsa trajik bir duygu saçmalığından
başka bir bok değildir
hayat yoktu
kaybolmuş
bombalanmış
tecavüz edilmiş bir hayat misali
sigaram bitti diğerini yaktım
sonra ne'mi oldu sadece yatağıma girip
üzerimi örtüm
çünkü herşey orda yolundaydı