Çocukluğumu Yaşamadan

Şimdi genç bir kız büyüdüğünde bir kadın veya bir anne ...Ama daha çocukluğunu bile yaşayamadı o.
Oda herkes gibi görüntüsü ama içi bambaşkaydı onun .Hep bir şeyleri doğru yapmadığına inanıyordu.Bilmiyordu aslında insanlar inandırmıştı onu bu hikayeye.Adı üstünde hikâye işte uydurmaca .Kendi beğeniyordu yaptıklarını ama başklarının da beğenmesini istiyordu , hem kendisini hem de yaptıklarını .Çok şey istemiyordu ki sadece biraz beğeni ve sevgi.
Sevginin bi ölçüsü yoktu ona göre sevilmek yeterdi.Ama sevmiyolardı işte. Ona hep yorumlar yapıyolardı kötü yorumlar .Takmıyomuş gibi yapıyordu.Çünkü sen kendinle barışık olursan ve kendi kusur değil ama beğenilmeyenlerinle dalga geçersen artık başkaları seninle dalga geçmeyi bırakır diye bi laf duymuştu.O da öyle yapıyordu.
Ama aslında başkalarının söylediklerine alınıyordu hem de fazlasıyla.
Birileri ona şöyle yap bunun gibi ol gibi sözler söylüyordu.Ama o değişmek istemiyordu. Beni seven böyle sevsin sevmeyende kendi kaybeder diyordu.