Mortal Enemy (A Souvenir From The Past)

Mortal Enemy (A Souvenir From The Past)

  • WpView
    Membaca 655
  • WpVote
    Vote 47
  • WpPart
    Bab 16
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Rab, Mei 3, 2017
This whole plot is not mine. Credits to my best buddies from high school. Kaming tatlo po ng mga kaibigan ko ang nagmamay-ari ng kwentong 'to. The title Sounds cliché but who cares?! I want to write this coz' I want to communicate with them. Again. I want to be with them. Again. I really miss my life back then. I missed them. So much. :) (Pero yung kabuuang kwento po,like scenes akin na po. Bale, yung plot lang hindi. Hehe. Iniba ko po yung kwento na to sa original. Maikli lang kasi yung original)
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#547
highschoollife
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Never Be Alone (EDITING)
  • Count on Me
  • More Than Friends
  • Kiss The Rain
  • Pangarap Lang
  • Our Fancy Romance | #Wattys2020
  • Bittersweet Hearts
  • #KabataanProblems
  • A Simple Friend Request
  • Our Life Was Change

Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan