Marajo

-pamiętaj by nie wypływać za daleko !-zawołała matka do wybiegającego syna.
-dobrze -odpowiedział i chwile później łódka odbijała od molo.
Chatka stała nad brzegiem jednej z odnóg rzeki Redin. Kebdan znajdowała się bardzo daleko od najbliszej osady .Wieśniacy utrzymywali się z roli i rybołóstwa. Do wsi prowadziła jedynie mała polna droga Życie w wiosce było spokojne i nudne.Ale to się wkrudcę miało zmienić. Poranek był dość mroźny jak na tę porę roku. Dzieci wybiegły z domów nad jeziorko pośrodku wioski.Kalom był już na środku rzeki gdy dosłyszał krzyki i slup dymu unoszący się nad wioską. Zamarł z przerażenia w tym czasie banda orków grabiła i paliła miejscowość.
*
Ojciec chłopaka próbował stawić im opór z racji że służył w armii i potrafił posługiwać się mieczem. zabił właśnie drugiego napastnika gdy stawiła mu czoła postać okryta czarna zbroją wyglądał na herszta tej bandy i był wściekły że jakiś chłop ośmiela się stawić opór, dosięgnął swego
dwuręcznego miecza i wziął zamach znad głowy. Nek ledwie odparował cios i już musiał zasłonić się od ciosu z prawego boku napastnik niechcący trafił swojego żołnierza tym razem ciął z lewego boku. Ojciec Kaloma próbował się bronić lecz jego przeciwnik był dużo lepszy zobaczył że twarz wrogo pokrywa wielka blizna ciągnąca się przez cała twarz, lecz nic więcej nie zobaczył bo poczuł wściekły ból w lewym boku.
To Wilk zakończył jego życie.