KOYU

KOYU

  • WpView
    LECTURES 17,305
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Chapitres 1
WpMetadataReadContenu pour adultesEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication jeu., janv. 23, 2020
''Gözleri maviydi Rüzgar'ın. Umudu, huzuru taşırdı içinde. Senin gözlerin koyu. Siyaha çok yakın. Ama değil. Farz et ki siyah. Karanlıksın sen. Daraltıyorsun insanı.'' Derin bir nefes aldı ve dilini dudağının üzerinde gezdirdi. Bana dönmeden, yanıtladı. '' Gözlerim siyah değil benim. Siyaha çok yakın. Her şeyi barındırıyorum ben içimde. Kini, nefreti, huzuru, hatta sevgiyi bile... Tek bir etken, beni siyah olmaktan alıkoyuyor. Umut, ben de bulunmuyor. Siyah, sadece karanlık değildir. Mavinin sadece umut olmadığı gibi. Evrendeki bütün renkleri karıştırırsan siyah oluşur. Ama sadece yeşil ve sarıyı karıştırırsan mavi olur. Umut ve huzur. Ötesi yok...'' 13.02.2016
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu