Story cover for KOYU  by Seollem
KOYU
  • WpView
    Membaca 17,305
  • WpVote
    Vote 3
  • WpPart
    Bab 1
  • WpView
    Membaca 17,305
  • WpVote
    Vote 3
  • WpPart
    Bab 1
Bersambung, Awal publikasi Feb 13, 2016
Dewasa
''Gözleri maviydi Rüzgar'ın. Umudu, huzuru taşırdı içinde. Senin gözlerin koyu. Siyaha çok yakın. Ama değil. Farz et ki siyah. Karanlıksın sen. Daraltıyorsun insanı.''
  
 Derin bir nefes aldı ve dilini dudağının üzerinde gezdirdi. Bana dönmeden, yanıtladı.
     
'' Gözlerim siyah değil benim. Siyaha çok yakın. Her şeyi barındırıyorum ben içimde. Kini, nefreti, huzuru, hatta sevgiyi bile... Tek bir etken, beni siyah olmaktan alıkoyuyor. Umut, ben de bulunmuyor. Siyah, sadece karanlık değildir. Mavinin sadece umut olmadığı gibi. Evrendeki bütün renkleri karıştırırsan siyah oluşur. Ama sadece yeşil ve sarıyı karıştırırsan mavi olur. Umut ve huzur. Ötesi yok...''

13.02.2016
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

1 bab

Daftar untuk menambahkan KOYU ke perpustakaan kamu dan menerima pembaruan
atau
Panduan Muatan
anda mungkin juga menyukai
anda mungkin juga menyukai
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
Daire 17/Evren Eren Elmalı cover
züppe | texting cover
Mafyaymısmıs cover
Sirayet|Texting cover
RAPUNZEL BU DEFA KULEDEN KAÇMIYOR  cover
HAMİLEYİM(Abimin Arkadaşı) TEXTİNG cover
Aşk İçinde | Texting cover
Beyninizi Düşürmüşsünüz Beyefendi | Texting  cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

38 bab Bersambung

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"