Bugün bu şehirdeki son günüm . umudum bir daha dönmemek üzere gitmek. Belki senden belki bizden belki kendimden kacmak . sahi kacabilir mi insan kendinden . birakir mi bir gün gölgesi bile insanı. Ne kadar kızgınım bu şehire . ne kadar uzaklara gidebilirim . gecermi bir daha adim bu dar sokakta . bir gün hatir misin beni kalbinin icindeki karanlıkta. Ne cok soru sordum dimi . sen belki bunlarin hic birini cevaplayamicaksin. Silinip gidicek bugün bu sehirden adım anılarımla. Ne şanslıyım yağmur yağıyor. Seni son gördüğümde de yağmur islatiyordu saçlarını . en cok saclarinla oynamami severdin ya hani . kim dokunuyor simdi saclarina. Unuttunmu yoksa beni . oysa ne cok sevmiştik birbirimizi . Şimdi burdayım hani o hep oturduğumuz bankta yağmur altında tek başıma . Bu şehirden gitmeden seni son kez hatirlamak istedim. Belki karşılaşırız umuduyla kalbim beni buraya getirdi. Gelir misin ? Son kez görebilir miyim seni ? Sarabilir mi kollarim bedenini ? Dokunabilir miyim saclarina ? Son kezde
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
''Aras Boran Demirkan'' adlı kişiyi ''Sıkıntılı Müvekkil'' olarak kaydettiniz.
Siz:ya sen manyak mısın?! (02.54)
Siz:Bak gerçekten soruyorum bir sıkıntın varsa söyle.
Siz:ben sana bana bela çıkarma dedikçe sen neden beni zorluyorsun?