BAŞROL OYUNCUSU

"Ya yine mi sen? Rahat bırak beni arama bir daha kimsin bilmiyorum ama seninle bir daha asla konuşmayacağım!"
"Aa böyle söyleme üzülüyorum sonra. Biz arkadaş değil miyiz?"
"Ne arkadaşı sen sadece beni gizli numaradan arayıp sözlü tacizde bulunuyorsun!"
"O zaman dışarı çık ve seslere dikkat et sadece sözlü değil fiziksel tacizlerime de mağdur kalacaksınız."
Korkarak dışarıya çıktım gecenin bu vaktinde sessiz sokak zaten yeterince ürkütücüydü bir de yetmezmiş gibi bu.
Paaattt.

Silah sesimiydi o?! Korkudan yerimde sıçrarken ne olduğunu anlamamıştım. Ne yapmam gerektiği hakkında hiç bir fikrim yoktu sesin geldiği yere mi gitmeliydim yoksa polisi ve ambulansı mı aramalıydım?İçimdeki cesaret patlamasına yenik düşerek sesin geldiği sokakta koştum etrafta kimse yoktu telefonum tekrar çaldı.

Korkuyla açarken "Sesi duydun mu güzelim?" dedi korkutucu sesiyle. Çatallayan sesimle cevap verdim "Evet."
"Doğru yoldasın biraz daha ilerle."

İlerledikçe kalp ritmim hızlanıyordu. Sokak lambalarını takip ettiğimde karşımdaki manzara karşısında ne yapacağımı bilemez haldeydim donup kalmıştım. Bilinçsizce yerde yatan Alperen'e koştum nefesini kontrol ettim ve telefonuma yapıştım ambulansın numarasını tuşlarken hala ellerim titriyordu.