İLK.

Her şey unutulur da, ilkler kalır iliklere kadar.

"Ben sana aşık olmayı istedim. Sense beni elinin tersiyle bir çöp gibi kenara attın. Bunu bana yapma Poyraz. Beni niye sevmiyorsun? Ben kendimi sana adamışken niye beni hayatının bir parçası olarak görmüyorsün"
Bu sözleriyle birlikte göz yaşları da akıyordu kızın. Küçük bedeni bu kadar üzüntüye dayanamamis olduğu yere oturmasına sebep olmuştu.
Adam kızı tek bir söz söylemeden izliyordu. O buz gibi suratından bir damla yaş akmıştı. Küçük kız bunu görmemişti. Adam da görmesine izin vermezdi zaten. Adam sert ama mükemmel ses tonuyla konuştu. "Benim kalbimin dili yok sevdiğini söylesin. Sen gelmeden önce bir kalbimin olduğundan bile şüpheliydim. Bana sana seni seviyorum diyemem. Çünkü bu duyguyu sevgi kelimesiyle kirletmeyecegim. Sevgi az kalır, aşk yetersiz. Sesini kes artık güzelim. Sen benim dünyamsın."