Verdrinken

Verdrinken

  • WpView
    LECTURAS 720
  • WpVote
    Votos 103
  • WpPart
    Partes 12
WpMetadataReadConcluida mar, abr 6, 2021
"Het leven begint niet met 'er was eens' en eindigt niet met 'ze leven nog lang en gelukkig'. Ging het maar als het sprookje wat er nu wordt verteld. Het sprookje wat ik heb gehoord over mij. Over mijn keuzes, mijn stommiteiten. Over hoe ik verliefd werd. Over hoe ik even geloofde in lang en gelukkig, even geloofde in de rozenkleur en maneschijn. Maar mijn leven was niet zoals dat sprookje. Is het nooit geweest. Mijn leven was als verdrinken en hij duwde mij onder." Het sprookje van de kleine zeemeermin kennen wij allemaal wel. Maar was het sprookje eigenlijk wel zo mooi? Dit is het verhaal van de kleine zeemeermin, op een manier waarop je het nog nooit hebt gelezen. Cover gemaakt door mijn goede Wattpad vriendin @goldenways
Todos los derechos reservados
#366
verdriet
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
  • jeugdzorg // bankzitters
  • Enemies to lovers
  • He's the Angel, I'm the Demon ✔ || #Netties2017
  • Tussen Woede En Liefde
  • Robin Moss The Human
  • Een speling van het lot
  • It All Changed (dutch)
  • Laat Ons Helpen
  • Schaduw brenger | Deel 4

"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido