Keep our love how long we can // a.i
- Reads 12,663
- Votes 581
- Parts 22
Complete Sat, Oct 15, 2016
queen_of_queens: ponyaf? serio?
ponyaf: to bardzo urocza nazwa
queen_of_queens: no urocza, dla kogoś w wieku 3-9 lat
ponyaf: najwidoczniej zatrzymałem się w rozwoju....
All Rights Reserved
#197
ashtonirwin
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Bloody Angel Soul
„Zniknąłeś, a razem z tobą zniknął cały mój świat." BLOOD DYLOGY #2 Melody Coleman wraz z rodzicami przeprowadziła się do Olympii, czyli stolicy stanu Waszyngton. Nastolatka bardzo różniła się od swoich rodziców. Jej matka, Madelyn wraz z jej ojcem byli wampirami, a ona... Pół człowiekiem, pół wampirem. Przez to nie musiała pić krwi i również potrzebowała snu. Dziewczyna rozpoczęła drugi rok liceum, w którym jest dość szybko zauważona. Jak jej matka, nienawidziła zwracać na siebie uwagi, a na jej nieszczęście właśnie stawało się na odwrót. Na początku nie była przekonana co do chodzenia do tej placówki, ponieważ czuła się niekomfortowo z wiedzą, że jest inna niż wszyscy. Ale nie miała wyboru. Melody poznaje wiele nowych, ciekawych osób, które w krótki czas stają się jej przyjaciółmi. Podczas jednej z rozgrzewek przed zawodami w jej szkole napotyka na sobie zimny, ciężki i intensywny wzrok jednego z graczy, który na długo zapadają jej w pamięć. Pomiędzy nią a chłopakiem zaczynają wchodzić w grę uczucia, z którymi coraz trudniej im jest walczyć. Na początku, Melody uważa Xaviera za wroga, jednak gdy poznaje go bliżej, zaczyna dostrzegać w nim wady, które pokazują go z bardziej ludzkiej strony, jak i ujawnia przed nią sekrety, o których nikt oprócz niej nie ma pojęcia.Complete
Zmuś mnie
DRUGA CZĘŚĆ "ZOSTAŃ ZE MNĄ" [tak wgl. polecam obie przeczytać 😉] - Przepraszam - powiedziałem cicho. Dziewczyna rozejrzała się dookoła siebie pewnie sprawdzając do kogo to mówię - To było do mnie? - zapytała chyba zdziwiona na co pokiwałem twierdząco głową - Yyy... Okej? Czemu? - Nie wiem - powiedziałem z delikatnym śmiechem - Ale czekaj. Przepraszasz za to co powiedziałeś czy za co bo nie wiem? - Za to co napisałem o tym układzie i o tobie.Complete
Therapy | shawn mendes fanfiction ff
Obaj ukrywają wrażliwość pod warstwą sarkazmu, ironii i ciętego języka. Każde z nich ma problemy oraz zmartwienia, lecz nie obarczają nimi innych. Shawn pomimo młodego wieku jest sławnym pianistą, ale wszyscy podchodzą do niego z dystansem, ze względu na jego nonszalancję. Olivia marzy o zostaniu chirurgiem, zajmuje się nauką i zgłębianiem świata medycyny. Zamknięta na nowe znajomości, nie najlepsza w nawiązywaniu kontaktów między ludzkich, jedynie jej kilku najbliższych przyjaciół utrzymuje ją przy zdrowych zmysłach. Uważają, że nigdy nie powinni się spotkać. Kiedy to się jednak dzieję, z czasem, oboje zmieniają pogląd na to co ich otacza. Co z tego wyniknie?Complete
He is only a friend (BORYS X SANTIA)
W tej opowieści będę dziwne czasami cringowe akcje ❗️mogą występować błędy ortograficzne❗️ jak zauważycie jakiś błąd możecie poprawiać. A tak w skrócie co będzie w histori to nie wiem
NEMO | OKI
Lea Moretti, 22-letnia brunetka o oczach w kolorze oceanu. Pół roku temu wyjechała z Polski, zostawiając za sobą wszystko, miasto, wspomnienia i jego. Wraca do Wrocławia, gdzie nic nie jest takie samo. On też nie. Oskar nigdy nie przestał być częścią jej życia, nawet kiedy fizycznie z niego zniknął. Teraz muszą zdecydować, czy to, co ich łączy, jest warte kolejnej próby. Czy Lea będzie w stanie ponownie mu zaufać?
Cytaty z piosenek
Po prostu cytaty z moich ukochanych piosenek. Dużo polskiego popu (angielskiego również), trochę pop rock, trochę muzyki alternatywnej. Enjoy! Żaden z cytatów nie należy do mnie. Prawa autorskie należą się wszystkim artystom, jakich tu uwieczniłam. #1 w #imaginedragons 12.03.2024 #1 w #adele 12.03.2024 #1 w #piosenki 25.03.2024 #1 w #sanah 28.03.2024 #1 w #dawidpodsiadlo 03.04.2024 #3 w #måneskin 05.04.2024 #2 w #quotes 12.04.2024 #2 w #pop 10.06.2024Complete
midnight daisies || MINSUNG
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ „Cisza nocy kryje więcej niż sny. Han ucieka od przeszłości, Minho od pustki codzienności. Gdy ich drogi splatają się w zwykłej szkole, odkrywają, że najtrudniej jest zmierzyć się z własnymi lękami." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Complete
Michał, wcale nie Mata || MATA
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
„Zniknąłeś, a razem z tobą zniknął cały mój świat." BLOOD DYLOGY #2 Melody Coleman wraz z rodzicami przeprowadziła się do Olympii, czyli stolicy stanu Waszyngton. Nastolatka bardzo różniła się od swoich rodziców. Jej matka, Madelyn wraz z jej ojcem byli wampirami, a ona... Pół człowiekiem, pół wampirem. Przez to nie musiała pić krwi i również potrzebowała snu. Dziewczyna rozpoczęła drugi rok liceum, w którym jest dość szybko zauważona. Jak jej matka, nienawidziła zwracać na siebie uwagi, a na jej nieszczęście właśnie stawało się na odwrót. Na początku nie była przekonana co do chodzenia do tej placówki, ponieważ czuła się niekomfortowo z wiedzą, że jest inna niż wszyscy. Ale nie miała wyboru. Melody poznaje wiele nowych, ciekawych osób, które w krótki czas stają się jej przyjaciółmi. Podczas jednej z rozgrzewek przed zawodami w jej szkole napotyka na sobie zimny, ciężki i intensywny wzrok jednego z graczy, który na długo zapadają jej w pamięć. Pomiędzy nią a chłopakiem zaczynają wchodzić w grę uczucia, z którymi coraz trudniej im jest walczyć. Na początku, Melody uważa Xaviera za wroga, jednak gdy poznaje go bliżej, zaczyna dostrzegać w nim wady, które pokazują go z bardziej ludzkiej strony, jak i ujawnia przed nią sekrety, o których nikt oprócz niej nie ma pojęcia.
More detailsContent Guidelines