Senden Nefret Ediyorum.

Gelen sesler kulağımı tırmalamaya başlamıştı. Yeni evimde rahat yoktu. Uyuyamıyor yetmediği gibi midemi bulandırıyordu. Bu nasıl apartmandı böyle. Hızla yatağımdan çıkıp karşı komşumun kapısına gittim. Sesler kapının önünde oldukça yükselmişti. Bağırarak ,
''İşinizi sessiz hallederseniz sevinirim, bu ne ses ya !! '' Sesler devam ederken beni takan yoktu. Mecburen ayağımdaki terlikleri yere vura vura kapımın önüne gittim. Anahtarla açmaya çalışırken. Arkamdaki kişi konuştu.
''Sen her yerde karşıma çıkıp burnunu işime sokmak zorundamısın ufaklık !! '' Arkamı döndüğümde bu o çocuktu. Ne yani havalimanındaki aptal komşum muydu ? Onunla uğraşamayarak içeri hızlıca girdim ve kapıyı tam kapatıcakken bir şey unutmuş gibi durup .
''SEN APTALIN TEKİSİN'' Kapıyı suratına çarptığımda sabahtan beri içimde kaldığını anlamıştım .