Love Find Ways
- Reads 22
- Votes 3
- Parts 1
Ongoing
Last published Thu, Feb 18, 2016
Paano kung isang araw magising ka na lang kapiling mo ang iyong dakilang kaaway at sasabihin sayo " Kopi ko, sinagot na ang dasal ko di ko na hahayaang mawalay ka pa sa tabi ko. Mahal na mahal kita."
Ang korny diba? Yan... yan ang mga linyang narinig ko kay Juan Miguel Perez, na sa pagkakatanda ko ay galit na galit sa akin at kalaban ko sa lahat. Anong nangyari? Ayan ang tanong ko. Bago pa masagot ang tanong ko narinig ko na lang ang mga salitang,
"Salamat, Salamat at nagising ka" sabay yakap niya sa akin.
At sa mga sandalin iyon ay magulo pa rin ang isipan ko, para bang ang daming tanong sa isip ko na gusto kong masagot. Bakit siya nandito, anong nangyari , nasan ako ? ang gulo talaga ng isip ko.
Ganon na ba kakorny ang pag-ibig. Sa pagkakatanda ko wala naman sa diksyunaryo ko ang salitang korny. Ano na ang ginawa sa akin ng pagmamahal?
All Rights Reserved
#89
find
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
The Story Of Us
Alam naman natin na ngayon ay sobrang uso na mga same sex relationships so sabi ko sa sarili ko, "why not make a story na tungkol naman about sa issue..?" Actually, this is a little bit a story of me. Some parts ive experienced and other parts were fiction. Ito ay istorya nang isang kakaibang love story. A boy-girl love story is too mainstream and i think kailangan naman mabigyan ng break ang mga ganitong istorya. Inspired by my own heartbreaks, that's when i decided to write this story. Para to sa mga hopeless romantic, para sa mga broken-hearted, para sa mga naghahanap ng true love. Para sa mga nagtatago at di maipagsigawan ang kanilang nararamdaman dahil mali ito sa paningin ng ibang tao. Para sa mga pogay, that's my tomboy, mga bisexuals na naniniwala na may pag-ibig rin na darating para sa kanila. And it's called Untitled: Same Love (for now.. wala pa kasi akong maisip na title e..) Sa nagbabasa nito, sana magustuhan mo :) Dahil para sa'yo to.Complete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
Loving Aria
"Hanggang ganito na lang ba? Ang tingin mo sakin pamatid ng panandaliang pangangailangan mo?" Iritableng napatingin ako sa pigurang iyon ni Corinne. Si Corinne! Fuck! Bakit ko ba kasi sya dinamay sa gulong ito. "Sinabi ko na sayo nung una pa lang di ba? Stay away from me!" Gigil na singhal ko sa kanya. "Dikit ka ng dikit! Tapos ngayon ako pa lumalabas na masama." Tila matutunaw naman ako ng unti-unting tumulo yung luha sa mga mata niya. "I love you, Aria. Pero kahit ilang beses ko namang sabihin iyon sayo wala lang di ba? Kasi until now hindi mo pa din kayang ibigay yung sarili mo ng buong-buo. Kasi hanggang ngayon nakakulong ka pa din sa kahapon mo. " "Hindi totoo yan.." Nanghihinang napaupo ako. What have I done? Bakit ba paulit ulit ko na lang syang nasasaktan? "I can't save you, Aria." Punung puno ng pait na sabi nya. "I can't save you kasi ayaw mong magpasalo. Hindi lahat sasaktan ka. Kelangan mo din magtiwala na hindi ko kayang saktan ka." Natawa lang ako ng pagak. "Tell me, Corinne. What's holding you back? Akala ko ba mahal mo ko? Bakit hindi mo magawang ibigay ng buo yung sarili mo?" Pinalis ni Corinne yung luhang umaagos sa magkabila niyang pisngi. "Because I know you. I know na pag nakuha mo na ko, Game over na. And I don't want to end everything that we have just because of that. " "Wow!" Napapalatak ako sa kanya. "Now, who have trust issues sa ating dalawa ngayon? " Ngumiti siya ng pilit. Another broken smile. How many times should I break her before she gives me up? "If I give myself to you now, Will you give me your heart?" Fuck! No! I don't know. I really don't know. She can have me. But I know that she can never have my heart.Complete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines