HAYKIRAN

Her yerde insanlar vardı burası çok kalabalık.Başım dönmeye başlamıştı bende önümden geçen çocuğun kolundan tuttum ve "Neden herkes burada.Çocuk yüzüme boş boş bakmaya başladı."Hey beni duyuyormusun."Çocuğun kolunu bırakıp insanların yürüdüğü yerin zıt kısmına yümeye başladım.
Herkes bana çarpıyordu herkesi arkamda bıraktıktan sonra arkamdan bir el beni tuttu kendimi çekmeye çalıştıkça çekişler arttı arkama baktığımda herkes ruhsuz bir şekilde beni tutup çekiyordu.
Elleri beni yakıyordu sanki elleri ateştendi acımı çığlıklarla belli etmeye çalışıyordum elleri yüzüme doğru geldiğinde ise haykırmaya başladım.

Ayağa kalkıp "Başka birşey hatırlayamıyorum artık gidebilirmiyim" diye soru yönelttim piskoloğuma.
Eli kapıyı gösterirken aynı zamanda "Tabi çıkabilirsin.
Kapı kolunu çevirdiğimde "Haftaya görüşürüz"dedi.
İçimden piskoloğuma saydırdıktan sonra. Arkamı dönüp gülümsedim.

Kapı da annem vardı."sedef kızım"diye bağırdı.Sanki ben onu görmedim asıl görmem gereken kişi ikizim Melih'ti.