sokak lambasi

Dinlendim ağız kokusunda bile,komşum bana her zamanki nazik görünüşüyle el sallayıp uzaklara kesik bakış attıktan sonra kaldırımın solundan yolun dibine kendini düşürecek gibi pay taktan adımlarla yürüdü yoluna.
Bir sonraki günün ilk ışığında kendimi harap olmuş bir virane odasında ilaçlarla beraber kendimize paydos verirken hayata burjuvadan kalma işlerime dönme vakti geldiğini fark etmiştik,ne yazık ne yazık ki kendimi başka hislere verirken hippi oluyorum baharat kokulu kola gibiydi hayatım bir nebze de olsa insan çekiniyordu sonuçta. Rakım'dan iki yudum aldıktan sonra ilerideki sokağın kaldırımında kendimle baş başa bulacaksın belkide ama ne diyeyim ki insan bu sonuçta bazen küçük düşebiliyor ama bana sorarsan sen hep değil hiç olmalıymışsın benim isteğim şudur senden başka birini hep benden üstün gösterip dünyevi kıskançlıklar ile şımartacak tın kendini ama ben seni senden daha çok biliyorum seni içindeki ben ise bunun hep önceden fark eder beni sana seni bana karşı küçük pürüzleri büyütmeden karşılayabilme şansı tanıyordu rakı demiştik galiba en son kaldığımızda önceki düşlere dalmadan önce rakı bazen anasonun burunda bıraktığı nahoş bazen rakının ağızda bıraktığı güzellik gibi yanar dönerdi lakin sen nereden bakacağına ben neremden anlayacağıma hoş ne desem boş sana belki ama kalp insana bazen istemeden de olsa istemediklerini istemeyerek yaptırabiliyor şaşırmamak gerek sen bana da aynısını yapıyorsun ama bilmelisin ki, ben seni kalpten dinlediğim kalpten uymadım sen bana kalplerle geliyorsun ama kızgın bir o kadarda kırgın halimi görmeye çekiniyor sundur ama yapacak bir şey bu yaşamda her zaman her şey zamanında olmayabilir olmak bazen olmamakla ilgili yani neyi neyden çok yaptığın kadar neyi neyden az yaptığında öneli zamanı yakalayabilmek için diyorum ki bu kalp attıkça seni hep seveceğim.