Hayatimdaki

içimdeki birşeylerin öldüğünü hissediyorum.bir çoçuk insan veya hisler..her gün çok,hep daha fazla nefret ediyorum.hayattan..zaten şuan hissedebildiğim sayili şeylerden birisi nefret.artik daha fazla yorulmak istemiyordum sadce uyumak istiyordum.uyuyunca sanki hepsi gerçekmiş gibi geliyodu.hissedemiyorum artik.duygularim hislerim kaybolmuş.ne hayallerim ne de onlari gerçekleştirmek için bir umudum kalmişti...sonsuzluğa uğurlanmak istiyordum..Ela gözlerle kumral saçlar öldürmüştü beni.intikam için yaşiyorum artik.Bu sayfalara yazdiklarimi aslinda ölüme yaziyorum.siyahlar içindeki melek olmaktan yorulmuştum artik.artik yaşamamin tek bir sebebi olduğuna karar verdim bu gece..diğer herkesin olduğun görmek!