Altı ay önce, her şeyi yarım bırakıp kimseye veda etmeden Hawkins'i terk ettim. Ama şimdi buradayım. Değişen ben miyim, yoksa bu kasaba mı; bilmiyorum. Bildiğim tek şey, bazı hislerin mesafeyle kaybolmadığı... Bazı kapıların ise asla tam kapanmadığı. Hawkins beni yeniden içine çekerken, yarım kalan duygular, söylenmemiş cümleler ve geçmişte bırakıldığını sandığım biriyle tekrar karşılaşmak zorundayım. Burası Hawkins. Ve bu kasaba hiçbir şeyi unutmaz.

Henry'den sonraki denek 002'nin (Liora) Dr.Brenner'ın laboratuvarından kaçması sonucu Jim Hopper ile karşılaşıp aynı anneden olup kardeşi olduğundan haberi olmayan 011 (Jane) ile ormanda karşılaşıyor ve numaralı dövmesini gördükten sonra onunda Dr.Brenner'ın deneklerinden birisi olduğunu anlıyor. Aynı zamanda Steve Harrington ile partner olan Liora'nın (002) 1'den fazla olan özel güçleri baş aşağı dünya'nın yok olmasında büyük katkı sağlıyor. Henry'den sonra gelen denek 002 hayatını nasıl yaşıyor?

Duyguların ölçüldüğü, düşüncenin suç sayıldığı bir ülkede devlet herkesi izlerken, birileri görmeyi seçti. Gözetim Adası Hapishanesi'nde bir kadın sistemin içinde yükseldi. Bir adam sistemin alt katlarında bekledi. Baykuşlar bağırmaz. Ama her şeyi görür. MIHRA, sessiz bir direnişin, ölçülemeyen bir zekânın ve kırılmayan bir iradenin hikâyesi. "Biz bağırmayız. Biz görürüz."

RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak. Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı. Onu koruması için. Onu kaybetmemesi için. Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı. Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri. Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi. Kızın evden çıkmasına gerek yoktu. Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu. Çünkü dış dünya riskliydi. Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi. RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu. Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu. Ama bir yapay zekâ "korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse onu durduracak olan kimdi? Ve asıl soru şuydu: Aşk öğrenilebilir miydi, yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?

Karanlığın gölgesinde yetişen bir örgüt: Deniz Fenerleri. Onlar ışık değil, kıyametin habercisiydi. Aypare, kaybolan abisini kurtarmak için ateşin tam ortasına adım attı. Ancak karşısına çıkan biri, görevinin ötesinde bir sınavdı. Balamir Kaleli... Örgütün en güvenilir adamı. Aypare içinse düşmanıyla kalbi arasında sıkışan bir kader. İhanetle örülü duvarlar arasında, aşk filizlendi. Bir taraf görevini, diğeri kalbini feda etmek zorunda kaldı. Ve kıyametin kıyısında, asıl savaş ruhlarda başladı. © Tüm Hakları Saklıdır. Hikayede geçen kişi ve kurumlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle bir bağlantısı bulunmamaktadır. |04.12.2022|

"Olivia! Beni duyuyor musun!? Kendine gelmelisin! Henüz ölmenin vakti değil!" Duyduğum yalvarışlar beni gerçekliğe sürüklüyordu. Henüz değil, henüz hazır değilim. Burada bitemezdi.

25 yaşında olan genç kadın geleceğine mi bakmalı yoksa geçmişine mi sıkışıp kalmalı... peki bu genç kızın yaşadıkları bir yalan çıkarsa veya Küçük bir çocuk iken ailesinden kopartıldıysa...l bir taraftan evlat acısı yaşayan anne, baba Bir taraftan kardeş acısı yaşayan abiler... daha ikizini tanımayan çocuk... daha ablasını tanımayan ve onu hep merak eden küçük kardeş...

2082 yılında suçluları taşıyan, onları tarihin en kötü zamanlarına terk eden bir trende kaderleri görünmez bir iple bağlanmış iki mahkumun hikayesi. Kapak Tasarım: @sewalmoon

Gözlerimi açtığımda doğru düzgün hareket edemiyordum ellerimi kaldırdım lan! bir saniye ellerim niye bu kadar küçük? (Reenkarnasyon hikayesidir!)

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.