7 capítulos Em andamento KEFARET
Şehirde adını herkesin korkuyla fısıldadığı adam... Edim Kerem. Acımasız, merhametsiz, düşmanlarına tek bir şans bile tanımayan bir mafya lideriydi. Onun dünyasında zayıflık yoktu. Aşk, duygular, vicdan... Hepsi gereksiz detaylardı.
Ta ki o gece, yanlışlıkla yoluna çıkana kadar.
Danla Su... Masum, sessiz, kendi hâlinde bir kız. Küçük bir kafede garsonluk yapıyordu. Hayatı sıradandı; sabah işe gidiyor, akşam eve dönüyor, günleri birbirine benziyordu. Suç dünyasının, silahların ve kanın uzağında, kendi güvenli balonunda yaşıyordu. Ama o gece, yanlış zamanda yanlış yerde olduğu için hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı.
Saat gece yarısını geçtiğinde, Danla kafeden çıkıp evine yürümeye başladı. Kaldırımlar boştu, şehir ışıkları titrek bir huzme gibi sokakları aydınlatıyordu. O an farkında değildi ama gölgelerin içinde biri onu izliyordu.
Daha doğrusu, birileri.
Danla bir sokak lambasının altında durup çantasını kurcalarken, bir arabanın hızla yanından geçtiğini fark etti. Araba biraz ileride durdu, içinden takım elbiseli iki adam indi. Kalbi hızlandı. İçgüdüleri ona uzaklaşmasını söylüyordu ama tam arkasını dönmüştü ki biri bileğini sertçe kavradı.
"Çığlık atma," dedi soğuk bir ses.
Danla gözlerini kocaman açtı. Adamın yüzünü görebiliyordu; yabancıydı ama bakışlarında bir tehdit vardı. Bir şeyler söylemek istedi ama dili tutulmuştu. Adam onu sürüklemeye kalktığında, bir anda karanlıktan başka bir siluet belirdi.
Siyah bir palto, keskin hatlara sahip bir yüz, ürkütücü bir soğukkanlılık...
Edim Kerem.
Adam onu görünce bir adım geriledi, Danla'nın kolunu aniden bıraktı. "Edim Bey," dedi, sesi titriyordu.
Edim, gözlerini Danla'ya dikti. Bakışları buz gibiydi, ama içinde bir anlık merak kıvılcımı çaktı. Bu kız da kimdi? Ve neden onun adamları peşindeydi?
Danla, hayatını
