acı hayat

Benim ben uyurken ya üşürse diye üstümü örten,ben hasta olunca uykusuz kalan,çorbamı içiren,okuduğum okula gelip bana sürpriz yapan,birlikte uçurtma yapıp mavi gökyüzünde kaybettiğimiz,benimle futbol ya da basketbol oynayan,beni zincirli salıncakta her an düşerim korkusuyla yavaş sallayan,benimle birlikte ağlayıp benimle birlikte gülen,annemin en sevdiği vazosunu kırdığımda bana terlik savuran,bana yatağımın baş ucunda kitap okuyan,düştüğümde yaralarımı saran,elime diken gidince çıkarmaya çalışırken canı benden çok yanan,benim canım yandığında onun canı daha fazla yanan, öğretmenlerimin benden şikayetçi olup; Küçük afacanın annesinin ya da babasının derhal okula gelmelidir, türünden de bir talepleri hiçbir zaman olmayacaktı.Herkesin söylediğine göre onlar cennete gitmişler.Cennette beni bekliyorlarmış.Ama ya cehenneme gittilerse çünkü cehennem diye de bir yer varmış;Ve buraya gidenler yanıyormuş.